Korte geschiedenis
Bartele Kinderdagverblijven is op 1 juni 1999 door Marian Jones
geopend met de opening van Kinderdagverblijf Bartele op de Trompenburgstraat
103. Hiervan werd verslag gedaan in het Amsterdams Stadsblad met de treffende titel: Dartelen
in Bartele 2 juni '99). In 2002 is Bartele uitgebreid met een 2e vestiging op de Rijnstraat.
Aan de opening in 1999 ging twee jaar
voorbereiding vooraf. Eindelijk kon dan april 1999 aan de verbouwing worden
begonnen en werd een voormalige groentezaak omgetoverd tot kinderdagverblijf.
Aldus werd op basis van een bewuste visie ruimte geschapen voor
een babygroep van circa 5 babys en een peutergroep van circa 7 peuters.
De opzet bleek aan te slaan zodat kon worden begonnen met betekenis
te geven aan de naam Bartele, namelijk het trekken van sporen (vore)
zodat zaad kan groeien (fries).
Het tweede kinderdagverblijf op de Rijnstraat is in najaar 2002
gestart. Hier is de ruimteverdeling iets anders. Er is een kleine
peutergroep verdeeld over twee aangrenzende ruimtes van circa 14
peuters en een babygroep verdeeld over twee aangrenzende ruimtes
van circa 9 baby's. Op beide creches worden kinderen vanaf 3 maanden
aangenomen. Terug / meer
geschiedenis.
|
Bartele en mensen
Een organisatie wordt gedragen door mensen, zo ook Bartele. Uw
directe aanspreekpunt voor zaken op de Barteles is de leidinggevende. Voor Bartele Ien Bartele
II is dit Jessica van Langen of haar waarnemer, de algemene coordinatie word sinds 2009 gedaan door Esther Rienks van de mede door Bartele opgerichte CDK, Cooperatie Dienstverlening Kinderopvang. Nu zijn allerlei mensen betrokken bij deze kleine onderneming.
Van mensen die betrokken zijn bij onderhoud, verbouwing, administratie,
coordinatie en directie tot de mensen die het uiteindelijke primaire
werk verrichten: de groepsleidsters en groepshulpen/stagiares die
zorgen voor uw kinderen. Door de tijd heen hebben diverse mensen
soms tijdelijk met Bartele gewerkt vanuit diverse motivaties. Soms
is het een kennismaking met de sector waardoor men er achter kan
komen wat men het meest aanspreekt, voor anderen is het een rustpunt
om tevens het eigen kind zijn weer te hervinden en voor de meesten
is het gewoon het dagelijkse plezier en de kunst en kunde om met
kinderen te werken en het hebben van een baan dicht bij die kinderen.
|
