Pedagogie
Sector
Geschiedenis

Meer geschiedenis
Vormgeving

De sector kinderopvang in ontwikkeling

De kinderopvang is zich meer en meer als sector gaan ontwikkelen. Tot de jaren tachtig was er hoegenaamd weinig aandacht voor de kinderopvang als sector. In de jaren negentig vd 20e eeuw is deze sector groot geworden, toch was er een raar verschil. Als je kinderopvang bij een instelling van de gemeente afnam, was deze bijna gratis, nam je deze bij een particuliere ondernemer af, dan werd deze plaats in het geheel niet gesubsidieerd door de overheid.

Dat kon uiteraard anders en werd het ook. Sinds 2005 is de nieuwe Wet Kinderopvang van kracht. Daarmee werd een financieringsstelsel op basis van vraagfinanciering gerealiseerd, waarmee de ongelijke behandeling tussen kinderopvang vanuit welzijnsorganisaties en particuliere ondernemers werd stopgezet, ieder ouder kreeg, afhankelijk van zijn fiscale inkomen, een zelfde behandeling en daarmee de aanbiedende instelling voor kinderopvang ook.

Daarnaast werd de regelgeving rondom de kinderopvang gecentraliseerd, zodat niet iedere gemeente opnieuw het wiel moest uitvinden, of sommige kinderdagverblijven last kregen van onnodige regelgeving vanuit de gemeente. Ook werd de inspectie ondergebracht bij de GG&GD en stelde de sector zelf kwaliteitsregels in voor de kinderopvang, zodat deze uit de CAO konden en niet ook in de wet hoefden te worden opgenomen.

In de kinderopvang zijn twee brancheorganisaties. De MO groep (ofwel Maatschappelijek Ondernemers groep) en de Branchvereniging voor Ondernemers in de Kinderopvang. Bartele is lid van eerstgenoemde organisatie.

Kinderopvang in het licht van de geschiedenis?

Het is vaak handig om een fenomeen in het licht van de geschiedenis te kunnen begrijpen. Je kunt je dan beter in de stroom des tijds voelen staan. Ter inspiratie daarom een paar korte beelden: als iemand nog een bijdrage wil toevoegen zijn die van harte welkom.

Kinderopvang, oude wijn in nieuwe zakken?

Als we even in de oudere Europese geschiedenis kijken, maar net zo goed ook in andere landen, kunnen we al snel zien dat het fenomeen van kinderen van verschillende ouders de dag met elkaar doorbrengen, anders dan in onderwijs, niet nieuw is. Bijvoorbeeld de boerenhoeve, of het kasteel, daar speelden allerlei kinderen met elkaar, van verschillende leeftijden. Kinderen pasten daar vaak op elkaar, al dan niet onder toezicht van een ouderling, en als ze niet al zelf moesten werken.

Ook nu nog zie je, zeker in armere landen, dat het gegeven van kinderen die op elkaar passen volstrekt niet achterhaald is. Onder de noemer van peerparticipation (met peertutoring en peercoaching) duiken varianten als moderne vormen van leerlingenparticipatie opnieuw op. Voorwaar, een kinderdagverblijf is dus niet per definitie een bijverschijnsel van de moderne tijd, die het knusse gezinsleven zo vreselijk verstoort (van vooral eerste helft 20e eeuw, toen we de verschrikkingen van de industrialisering van de 19e eeuw al enigszins achter de rug hadden). Bovendien, toen we nog een agrarische samenleving waren, werkten de kinderen meestal mee op het land.

Kinderopvang en de bewaarschool

Een interessant schrikbeeld voor de kinderopvang is de bewaarschool. Deze was er voor kinderen van 3 tot zeven jaar. Het doel hiervan was de ouders ontheffen van hun ouderschapstaken zodat ze konden werken. Het zou goed zijn om dit beeld af en toe eens voor de geest te halen om te kijken of we nu echt wel zo veel verder zijn. In de 19e eeuw namelijk ontstond de bewaarschool, kinderen konden of mochten weliswaar niet in de fabriek werken, en werden daarom onder strakke discipline in een lokaal met elkaar geplaatst.

©Bartele Kinderdagverblijven